‘କବିତା’କୁ ନେଇ ଅନେକ କିଛି କୁହା ଯାଇପାରେ, ଲେଖା ଯାଇପାରେ ଓ ବୁଝାଯାଇ ବି ପାରେ। କବିତା, ସାହିତ୍ୟର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ମାଧ୍ୟମ ଅଟେ, ଯାହା କବି ଓ ପାଠକ ଉଭୟଙ୍କୁ ଅର୍ଥ, ଧ୍ୱନି ଓ ଭାବ ମାଧ୍ୟମରେ ଏକ ରହସ୍ୟମଧୁର ବିଚିତ୍ର ସଂସାରର ଅନୁଭବ ଦେଇଥାଏ। ମୁଁ କବିତାକୁ ଯେତିକି ଯେତିକି ବୁଝି ବୁଝିଚାଲିଛି,…

ଯଦି ଲେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି ଲେଖି ପକାରାତି ଅଧାରୁ ଅଧିକ ହେଲାଣି ତ କ’ଣ ହେଲା ସେଠୁ ? ସକାଳକୁ ଅପେକ୍ଷା କର୍ ନା,ରାତିରେ ପରିଷ୍କାର ଦେଖାଯାଆନ୍ତି ଅକ୍ଷରସବୁ କବିତାର ।ସକାଳ ହେଲା କ୍ଷଣି ଉଭେଇ ଯାଆନ୍ତି ତାରା ପ୍ରାୟେଖୋଲା ଆକାଶଟିଏ ପଡ଼ି ରହିଥାଏଫର୍ଦ୍ଦେ ସଫେଦ୍ କାଗଜ ପରିକା ଖାଲି ଯାହା। ଆଜି ଶିବଙ୍କ ରାତି,ଉଜାଗର…

ଦରଜାରେ ହାତମାର ନାହିଁବଖରା ଖାଲି। ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ ବାହାରେ କିଏଓ କ’ଣ ରହିଛି କି ପେଟରାରେ, ମାଟିକଳସୀରେ…କିଛି ନିପାରିଲା ଅନୁପଯୁକ୍ତ ସମୟ..!! ପାଦ ବଢ଼ାଅନି ଅନ୍ଧାର ଢୋକିନେବହାତ ଚଳାଅନି ଆକାଶର ଖଳାରେଧ୍ଵସ୍ତ ବିଧ୍ୱସ୍ତ ଆଲୋକର ରବରେଧ୍ରୁପଦ ରାଗିତ ହେବ… ତୁମେ ଅପେକ୍ଷା କରକାନମୁଣ୍ଡାରେ ଶବ୍ଦଶୁଳର ଆଘାତବାଜିବାଜି ପାହିବା ଯାଏ,ସେଇ ଶୂନ୍ୟତାର ପାହୁଡ଼ ପିନ୍ଧି ଦିକଦାର୍ ହୁଅଆଖି…

ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଆସିବେଆମ ମାନଙ୍କ ପୋଷାକରେଆମ ଭାଷାରେଆମ ବିଶ୍ୱାସରେ ସେମିତି ହିଁ ସେମାନେ ଆସନ୍ତିତୁମ ବାଡ଼ିର ପିଜୁଳି ବାସ୍ନାରେ ଯେମିତି ଆସନ୍ତିଦଳ ଦଳ ବାଦୁଡ଼ିଅନ୍ଧାରରେ,ପରିଚୟ ପାଇଁ ସ୍ୱତଃ ଛାଡ଼ିଯାଆନ୍ତିଛେଦା ଓ ମଳ ସେମାନେ ସେତେବେଳେ ଆସନ୍ତିଯେତେବେଳେକଣ୍ଟାପିଟିବାକୁନିଜ ଘର କାନ୍ଥରୁ ତୁମେଉଖାରି ପକାଅ ପଲସ୍ତରାପଙ୍ଗପାଳ ମାରିବା ପାଇଁପୋଡ଼ିଦିଅ ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରମା’ର ଲଙ୍ଗଳା ଚିତ୍ର ଆଙ୍କଆଉ ଖୁସି ହୁଅ ଯେତୁମେ…